dalstroka-innafor.net

Det hender eg gjer litt nostalgisk søking på internettet. Denne gongen enda turen her (skulle jo sjølvsagt vore på nynorsk, men det var ikkje å oppdriva.);

[youtube 8wtK6h5tpl0&feature=related Janosch]

Som ei lita julegåve til meg sjølv, mine med-AA-studentar og elles andre besøkjande på dalstroka-innafor.net har eg lasta opp nokre bilete frå snorkeldagen me hadde på Great Barrier Reef utanfor Cairns.

Eg har vore på tur sidan slutten av august. 3 månedar. Eg kunne ha vore i utlandet endå, men eg valde å reise heim. Eg klarar ikkje å takle meir enn ein viss dose med sol, varme og kronisk stabilt vér. Folk ristar på hovudet når eg fortel at eg faktisk savna det ruskete haustveret som med opplever i Norge.

No har det strengt tatt vorte vinter, i alle fall i teorien. Då eg var liten og gjekk på Sinnes Skule, lærde eg at vintarmåndane er frå desember til februar. Og i år har det faktisk vist seg å halda stikk. Ute er det i alle fall snø på marka. Men mitt poeng er…folk har vanskeleg for å å forstå kvifor eg stakk heim. Difor har eg lagt ut nokre grunnar under. (Klikk på biletet for å sjå eit lite galleri/Press the image below to view the winterwonderland gallery)

Det paastaaes at en meget kraftig bevægelse av kjæven som den finder sted ved en sterk tygning, skal være det bedste middel til at stanse næseblødning med. Er det barn det gjølder, kan man gi dem en papirrulle el. lign. i munden og si at de skal tygge rigtig haardt paa den. Denne bevægelse av kjæven stanser blodet. Dette middel er saa simpelt og liketil at man maaske er tilbøielig til at le av det; men det paastaaes at det aldri har slaat feil selv i meget slemme tilfælder.

Dei siste månadane har vore opplevelsesrike og ganske så annleis i frå korleis ein normal haust utspelar seg for ein Nordmann. Japan baud på ein del av det ein vel kan karakterisera som kuliniske utfordringar, medan Australia ikkje svikta som den backpackar og ekstremsportnasjonen han etterkvart har vorte kjent som.

Alternativa for avstemminga var altså som følgjer:
- Ete blekksprut
- Rede på kamel
- Sykla på vatnet
- Opplevd eit jordskjelv

Til tross for at Japan er kjend som kanskje det mest jordskjelvråka landet i verda, var me nok ikkje så heldige at me fekk oppleva eit slikt naturfenomen. Ein liten nedtur kanskje, men så er det på ein måte kanskje like greit og?

Men blekksprut fekk eg fortært. Rå sådan. Det var slettes ikkje noko eg kjem til å føretrekka som laurdagssnacks i framtida, men no kan eg i alle fall sei at eg har ete det.

Og kamel er også ein ting eg fekk prøvd meg på. I Australia av alle stadar. Så merkeleg det enn må høyrast ut, så er det der det finst flest kamelar i heile verda. Det var ein ganske roleg og avslappa event. Kamelar er ikkje av det mest stressa dyreslaget for å seie det slik. Men artig var det fordi om.

Noko sykling på vatnet har det nok ikkje blitt men kanskje det kan vera eit mål for neste år eller noko. Morro ser det i alle fall ut: