NRK sin reportar i innslaget i artikkelen over, uttalar følgjande;

«Norske myndigheter står moralsk ansvarlig for denne turen…»

I ei anna aktuell sak har Ola Borten Moe motteke den uheldige tittelen «årets etikkversting» av Fremtiden i våre hender. Tittelen delte han med Statoil.

Dagbladet sin journalist siterer her Borten Moe på slik;

«Jeg påstår ikke at jeg har bedre etikk eller moral enn noen andre.»

Dette er altså det media meiner.

Utan at det er ein naturleg samanheng mellom desse to sakene, er det jo ei fiffig vinkling å sjå desse sakene opp mot kvarandre.

På den eine sida har ein UD som på vegne av den norske stat heiser det moralske flagget til topps straks den «lause kanonen» Andhøy legg ut på tokt utan deira godkjenning.

På den andre sida har ein så Borten Moe, også ein representant for den norske stat, som surmular når nokon kallar ei spade for ei spade og set fokus på at han kan hende er ein tanke ute å køyra med tanke på det moralske og etiske ansvaret han måtte ha ovanfor seinare generasjonar.

Hadde det endå vore denne type "canning" det var snakk om....

Eg meiner at Njål Kolbeinstveit seier nokre kloke ord i sin kommentar i Stavanger Aftenblad 15 januar i år. Vel verdt å lesa også for Borten Moe…om han har tid då. For det er klart at når «The Yes Man» dreg ein «Moe» på andre sida av dammen, så er det klart ein kan verte litt handlingslamma av eit slikt smigrande trekk.

Med dette magiske kortet flesker altså børsjomfrua SpareBank 1 til med følgjande tilbod til meg:

• Lik pinkode som på kortet eg allereie har
• Reise og avbestillingsforsikring (med tilhøyrande liten skrift)
• Oversikt i nettbank
• Trygg betaling

Men så tenkjer eg diverre litt på dette:

• Kor sikkert er det å ha same pinkode overalt?
• Kor enkelt er det eigentleg om eg kjem med forsikringskrav etter ei reise?
• Eg har allereie oversikt i nettbanken…denne er eg ikkje nøgd med. Kva med å kutte kaffen (Java)
• Får eg ikkje eit tilbod  om trygg betaling frå SpareBank1 SR-Bank allereie, sidan dei må nytta eit anna kort for å gje meg dette tilbodet?
• Kvifor dukkar det opp slike reklamestunt frå banken min? Eg har jo ikkje bede om det!

Nei, Alice-Katharina Nielsen og resten av SpareBank 1 SR-Bank…dette er ein praksis eg ikkje likar. Det er slik praksis som skapar gjeldsslavar. Unge gjeldsslavar. At banksjef Nielsen(?) kan stå inne for ein slik praksis finn eg skremande. Hadde det ikkje vore for bankens siste stunt der dei hoppar på børsjaget, kunne eg mest fortsatt å tru at SR-Bank er den same, gamle trygge banken min. Den banken som gav meg ei søt panda-sparebøsse å spare på ei gong midt på 80-talet…før jappetida.

Men i staden trur eg at eg har fått eit nyttårsforsett for 2012. Litt forsinka, men legg eg til litt Wordefeud-nedtelling, så har eg pr. 19.55 den 2. januar 2012 fortsatt god tid på meg. Så her kjem det. Mitt nyttårsforsett for 2012 er – finne ein betre bank enn SpareBank 1 SR-Bank!

Medmindre då…ikkje at eg er kravstor eller noko.  Barclays Bank Delaware har jo dette som heiter Black Card. Eg trur livet mitt ville ha vorte betre med dette. Mykje på grunn av tilgongen til ei smekker dame i eit ekstra hudlag i skinn, med heilt grei kåk, ok motorsykkel, helikopter og ein brukbar pram å ta meg rundt i til sjøs:

Så takk, Sparebank 1 og Alice-Katharina Nielsen, men nei takk!

For mange år sidan lærte eg av Magnar Undheim at «å jobba» var eit ord som hadde dukka opp i samband med aksjar. «Å jobbe med aksjer.» Norsk ordbok på ordnett.no støtter denne definisjonen på «å jobbe»;

jobbe -et; -ing

1 drive dristige, lettsindige spekulasjoner med aksjer, eiendommer e.l.: jobbe i skipsaksjer / jobbe med usikre papirer

jobb [jåbb] -en, -er

1 kortvarig, tilfeldig, lønnet arbeid: i studietiden hadde han mange forskjellige jobber;

Kva har vi eigentleg jula for?

NRK P1 sitt program Friluftsmagasinet tek tak i dette, og let kåsør Jimmy Øverdal få kome med nokre viktige ord til oss alle om kva jola eigentleg handlar om:

«Materielle ting….alt er jo til låns. Vi eig jo ikkje ting, vi berre låner dei ei lita stund, og antan kastar det, nokon arvar det eller ein gjev det bort. Ingenting av dette er eigentleg eins eige.»

«Vi prøver å tryggje oss sjølv og desse identitetane vi skaper for oss…mitt hus, mi kone, min bil, mine born, mi karriere. Jo større, jo meir trygg og jo meir sikker er ein på at ein er seg sjølv. Men i røynda er jo huset du eig eit fengsel som er eigd av banken.«