Nok ein durabelig god klassikar her altså. Normality is the name of the game. I god gamal adventurestil styrer du handlingane til Kent Knutson rundt omkring i Neutropolis. Her er det om å gjera å leita etter likesinna ikkje-zombiar i ei verd som har vorte for forutsigbar.
Eit uhorveleg stort tal med timar vart lagd ned i å runda denne juvelen av eit spel, og det slår meg no, at det engelske ordforrådet midt nok har hatt godt av det.
Denne klassikaren frå 1995 er vel verdt eit tilbakeblikk. Det var eit spel som på den tida var heilt i toppen. Stemningane ein fekk medan ein spelte det kjem fram den dag i dag berre av å høyre den djupe røysta til Ben at.
Er dette noko av grunnen til at eg er så sugen på å sletta mitt eige studielån så fort som mogleg? Det kan vel hende. Men korleis står det eigentleg til med studiesituasjonen i Noreg? Vel har vi gratis utdanning, men så vidt eg veit, er det ikkje gratis å bu der ein tek utdanningane…i alle fall ikkje om ein skal halda seg i storbyane rundt om i Noreg. I desse statsgjeldtider (Hellas/USA)…kor mykje studiegjeld har eigentleg norske studentar å betala ned dei neste 40-50 åra? Og vil vi ha arbeidsplassar nok til desse?
Nokre ord frå den Irske komikaren og forfattaren Pat Condell, i etterdønningane av morda i Tyrifjorden og i regjeringskvartalet.