dalstroka-innafor.net

I dag var dagen då min no 51 år gamle Morbror skulle gjera seg nytte av 50-årsgåva si. Han måtte venta eit år, men den som venter på noko godt, ventar ikkje forgjeves!

Det var som de kan sjå ein gåleg nøgd 51-åring som lande på Sola flyplass etter ein luftetur frå 10.000 fot.

I dag tok eg meg ein etterlengta padletur på Gravvatn saman med Jan Kjetil. Han fekk prøve min sist veke(?), og gjekk vel så og sei rett i butikken etterpå og kjøpte seg sjølv. Denne måtte jo sjølvsagt testast, og kva er vel då betre enn å gjera nettopp det i lokale, heimlege tilhøve nokre hundre meter over havet? Ruta vart som følgjer:

Turen vart vel på rundt rekna 15 kilometer. Ein alle tiders ettermiddagstur, og det føltes langt i frå såpass langt ut!

Bilete frå turen er jo sjølvsagt tilgjengelege i galleriet!

Med litt ekstra tid å slå ihjel etter ein fantastisk flott tur tili Geirangerfjorden, varte det til at den glade turgjengen frå AA-studiet stoppa opp då dei kom over ein gamal støl for å ta seg ein liten fotoseanse. Magnus er ein rev på fotofikling, og har laga dette flotte biletet under!

Meir bilete er å finna i galleriet

Helle klarte å lokka meg med på ei superkjapp (til meg å vera) tur opp på Rotsethornet i kveld. 649 meter over havet. 2 timar dør til dør vart det vel sånn omtrent, med ein innlagt pitstop på Rimi på veg heim att. Sola forsvann diverre rett før me sette avgarde, så den sensasjonelle solgladinga eg hadde førespegla meg vart det ikkje noko av. Men ein alle tiders aktivitet å finne på i Volda ein sånn middels fin maikveld, det må det seiast å vera!

11 turstemte sjeler var fredag 9. mai klar for å leggja dei sunnmørske fjordar under årene og ta fatt på ein liten padletur frå Eiksund til Ulsteinvik. Sol, så og sei vindstille og mange, herlege varmegrader var spådomane frå oven i forkant av hendinga. Alt låg med andre ord til rette for ein heidundrande tur med fine menneske i fin natur.

(NB! Får du ikkje opp dette biletgalleriet? Prøv med det gode gamle)

I takt med den stadig aukande vassføringa i bekkane ned frå Rotsethornet, lauvspretten som grønkar på trea og sola som sig stadig sienare ned i havet utanfor Fosnavåg er go’formen min sakte men sikkert i gang med å koma på plass att. Det same skjedde i fjor. Då våren slo inn, gjekk det trill rundt for Torger Åge og han starta å springa rundt Rotevatnet. Det kan forsåvidt lanserast mange teoriar om grunnen for at dette teiknet på sinnsjukdom inntrer i unge Sinnes’ liv, men det spørs nok om det ikkje er særleg mykje verre enn eit ynskje om å gjera seg fjong i fjørene. Bonusen er jo etter det eg har høyrd at ein skal få himla mykje meir energi…eg ventar framleis.

Men det er ei fin løype eg spring. Snaue 7 kilometer rundt Rotevatnet med fantastiske lukter, mulighetar for observasjonar av all slags dyerliv og god tid til å tenkje på litt av kvart…joda. Det er nok noko som kjem til å stå att som eit sakn om ein liten månad når eg ikkje lenger skal få vera her nord.