Natt til i dag har ein eller fleire hatt moro med å øydeleggje oppimot 2000 pepperkakehus som var laga av små håpefulle i og rundt Bergen by. (NRK | Bergensavisen | Dagbladet)
Eg har nett lese gjennom kommentarane til artikkelen på BA sine nettsider. Det er mange ulike kjensler ute å går. Nokre er forbanna, andre er berre oppgitt. Politiførstebetjent Carsten Raa legg lite i mellom;
Dette er tapere,som ikke er flinke verken i skole, idrett eller sosialt. De må nærmest være tilbakestående
Dette slår meg som ein naturleg reaksjon. Sinne er let å ty til, men ein må spørje seg om kva det hjelp i denne situasjonen?
June T. M har kommentert på BA, og der skriv ho at ho ikkje er frå Bergen by, men no vil bidra til å byggje opp att byen. Det trur eg er rett innstilling. Bergen veit jo eit og anna om restitusjon etter byøydelegging. Eg vonar at foreldre no vil mobilisera og skapa ein endå større pepperkakeby enn den som var opprinneleg. Det ligg også mykje god lærdom i dette for borna. Vaksne som gjer dumme ting skal ikkje få lov til å øydeleggja borns draumar og harde arbeid.
I dagar der Internett vert skulda for å vere årsaka til mykje mobbing (Raa sin kommentar ville vel strengt tatt verte merka som mobbing i skuleverket), har ein no ein gylden moglegheit til å nytte dette mediet til å få fram eit bodskap frå borna. Thomas Moen har nett gjennomført eit slikt prosjekt.
Mi oppmoding er difor todelt;
- Bygg opp att pepperkakebyen…større og betre!
- Spel inn ein Youtubevideo med barnet ditt der du spør det kva det tykkjer om at vaksne øydelegg pepperkakehus
Det er sjølvsagt nokon som veit kven som står bak dette ropet om merksemd, og Julenissen T. kjem med eit godt forslag i BA sitt kommentarfelt. Den/dei ansvarlege burde sei unnskyld til kvart eit born som har fått øyedelagt sitt pepperkakehus i Bergen.
Tittelen, henta frå R.E.M’s store hit, må forhåpentligvis lesast med ein visse skepsis.